de groene ezel, slow traveler
      self-supporting non-profit (in oprichting)

voeding

de tamme ezel stamt af van de wilde afrikaanse ezel. de wilde ezels leven  in half woestijn. in deze habitat is voedsel en water veelal schaars te vinden. hun rantsoen bestaat voornamelijk uit dor gras, takken, verplanten en bladeren. in de vrije natuur kan/gaat de ezel instinctief op zoek naar voedsel waar het lichaam behoefte aan heeft. zo verzamelen ze  de nodige bouwstoffen voor het lichaam zoals vitaminen, mineralen en spore-elementen, etc..... in droge tijden moeten ezels vaak grote afstanden afleggen op zoek naar schaars te vinden voedsel en bouwstoffen. 

om dit veelal structuurrijke, schrale, droge en dore voedsel op te kunnen nemen moet de ezel veel en lang kauwen. dit  kauwen is immers de voorloper van de spijsvertering. door dit kauwen, en hierdoor vermalen is het darmen stelsel beter in staat bouw en voedingstoffen op te nemen uit dit goed vermaalde  voedsel. naast deze functie vind ook de natuurlijk onderhoud (afslijten) van het gebit plaats. ((een slecht gebit veroorzaakt o.a. vermagering, vacht en energie problemen door tekorten/verstoringen in het lichaam doordat de spijsvertering verstoord, of niet optimaal is)


met deze wetenschap is het belangrijk voeding voor ezels  hierop aan te passen. in nederland leven ezels op afgebakende weides. de ezel heeft niet de mogelijkheid om zelf op zoek te gaan naar goede voedings-/bouwstoffen waar het lichaam behoefte aan heeft. op deze weides groeit veelal te rijk (suikers en eiwitten), éénzijdig en te mals (weinig structuur) voedsel voor de ezel.